JIVE "Lindy Hop'tan Rock'n'Roll'a"

Bu dansın genelde 1950lerde ortaya çıktığı düşünülse de, aslında Rock'n'Roll bundan 20 sene evvel Amerika'da filizlenmişti.1920lerin başlarında, hayvan dansları olarak nitelendirilen türde danslar çok yaygındı. Bunlardan en bilineni "hindi koşuşu"ydu. Charliston veya Black Bottom gibi diğer dans çılgınlıklarında ise müzik hızlandıkça vahşi figürler daha da vahşileşiyordu. Bu danslardan diğer danslar, stiller türedi ve 1920lerde çiftin ayrılıp birleştiği Teksas Tommy ya da "Breakaway" ortaya çıktı. Lindy Hop ve Jitterburg

1920'nin sonunda bu dans oldukça popülerdi. 1927'de Spirit of St. Louis adlı

uçağıyla Charles Lindbergh Atlantik'i tek başına geçmeyi başarınca, bu olayı

 lanse eden gazete manşetleri, Lindy Hop dansının yeni ismi olarak adapte edildi.

Bu dans 1930larda gelişmeye devam ettikçe, Harlem Savoy balo salonunda

 zamanın meşhur Swing müziği çalan toplulukları sayesinde ev edindi. Savoy

salonunda bu orkestralarda çalan kişiler Swing'in ustalarıydı; Cab Calloway,

Tommy Dorsey, Louis Armstrong, Count Basie ve Duke Ellington. Dansçılar,

 müzik gruplarını; müzik grupları da dansçıları karşılıklı etkileyerek müzikal

yorumu ve dansı yeni boyutlara taşıdılar.

1937'de Benny Goodman New York Paramount Tiyatrosunda konser verdiği

 zaman gençler deliye dönüp, koridorlara akın etmişler ve gazetelerin dansı

 adlandırdığı üzere, "Jitterburg" yapmışlardır. Bu çılgınlık Amerika'yı kavurmuştur.

 Teknikteki çeşitlilikler Boogie-woogie ve Swing Boogie gibi stillerin gelişmesine

sebeb olurken; Lindy Hop, Jitterburg ve Boogie-woogie danslarının tümünü

 kapsayan "Jive" terimi bu sıralarda oluşmaya başlamıştır. Ancak dansın adı ne

 denirse densin, çalınan müzik hep Swing olmuştur.


Jive Jive Jive Jive

 

İkinci Dünya Savaşından sonra müzik grupları küçüldü ve müzik değişime uğradı.

1950lerin müziği artık Swing kadar yumuşak ve akıcı değil ama daha kitlelere hitap

 ediciydi. Bu müzik Rock'n'Roll idi. Doğal olarak müzik değişince, dansçının müziği

yorumlaması da farklılık kazandı. Daha sert olan bu yeni ritim ortaya ani hareketleri

olan iki boyutlu bir Jive türü çıkardı. 1950lerin sonunda Jive daha değişik bir stille

tüm dans okullarında ve salonlarında yaygınlaştı.

Lindy Hop, Boogie-woogie ve Rock'n'Roll' danslarının temeli esasen aynıdır: altı

 vuruşlu bir ritim (Lindy Hop'ta sekizlik ritim de kullanılır). Bu danslarda temel adım

 olarak dansçılar rock ya da swing tarzında iki adım yana, sonra bir adım geriye

 ve en son da yerinde olmak üzere dans ederler. Son iki hamle bu dansların

ritmini temsil ettikleri için standartlaşmışlardır. Ancak yana atılan adımlar bir çok

 stil değişikliklerine maruz kalmışlardır.

Boogie-woogie de "tap" denilen yere ayak ucuyla vuruş, bu dansın serisini

oluşturmak için eklenmiştir: tap, adım, tap, adım, geriye bir adım ve temel adım.

 Bu adımlar dizler içeriye çekilerek atılırlar.

Rock'n'Roll yarışmalarında ise Boogie "tap"leri, "flick" denilen adımlara

 dönüşmüştür: flick, adım, flick, adım, geriye adım ve temel adım. Bu tarz dans

özellikle yarışmalarda standart hareketlerle kaynaştırılarak abartılır ve ortaya

 etkileyici akrobatik hareketler çıkar. Bu yüzdendir ki bu stil, bir erkek ve

kadının beraber dans etmesinin ötesinde akrobatik çevikliği irdeler ve özelliğini

buna borçludur.


Jive Jive


Bugün Jive hızlı şasi adımları ile geri ve öne adımlardan oluşur. Şasi adımlarında ilk

 hareket eden ayak bilek ucunda, takip eden ayak ise düz basar. Aynı zamanda

dansçı ağırlıksız izlenimi verecek bir şekilde yükseklik değiştirir.

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !